kokende vrouwen

Wereld Gehandicapten Dag 2010

Vrijdag 3 december 2010

Nehemia en onze kwetsbare naaste

Het thema van Wereld Gehandicapten Dag 2010 is "De belofte houden: het realiseren van de millennium doelen voor mensen met een handicap voor 2015 en verder". Hierin roepen de Verenigde Naties regeringen op om mensen met een handicap te betrekken bij elke inspanning om de millennium doelen te bereiken, door te zorgen dat alle activiteiten ook toegankelijk zijn voor gehandicapten. Het doel is dat er geen apart beleid meer nodig is, maar dat gehandicapten worden meegenomen in de reguliere gezondheidszorg of het reguliere onderwijs.

Inclusief

Kijkend naar de muur die de profeet Nehemia en zijn mensen bouwden, valt op hoe zij zochten naar de zwakkere plekken in de muur en deze versterkten. Om aandacht voor handicap in te bouwen als onderdeel van reguliere gezondheidszorgprojecten doet precies datzelfde: op zoek gaan naar de meest kwetsbare groepen van onze samenleving en voor hen zorgen. Het principe van inclusieve ontwikkeling is dat als we aandacht hebben voor de meest kwetsbaren onder ons, elk lid van de gemeenschap automatisch wordt opgenomen, ongeacht de activiteit of dienst die wordt aangeboden zoals gezondheidszorg of onderwijs.

Veel christelijke organisaties werken met en voor kwetsbare groepen. In ontwikkelingslanden vormen mensen met een handicap de grootste minderheidsgroep. Op elke 5 mensen leeft één persoon met een handicap. Als we kijken naar doelstellingen van organisaties waar we mee samenwerken en onze verbintenis aan de genoemde Millennium doelen, kunnen we niet zonder inclusie. Beweren dat we ziekenhuisdiensten leveren zonder enige discriminatie en daarbij onze diensten en ontwikkelingsprogramma's niet inclusief maken, zijn we dan juist niet discriminerend naar deze groep mensen?

Lepra, een voorbeeld van integratie

LEPRAzending werkt actief aan integratie van gehandicapten binnen de reguliere gezondheidszorg, maar begint daarbij aan de andere kant: voormalige lepraziekenhuizen, gesticht voor de specifieke doelgroep, worden omgebouwd tot gemeenschapsziekenhuizen: bijvoorbeeld het lepraziekenhuis in Salur (India) waar de lokale bevolking tegenwoordig ook terecht kan voor moeder- en kindzorg of oogbehandelingen. Inmiddels heeft het ziekenhuis jaarlijks zo'n 30.000 patiënten. Doordat er tegelijkertijd met (gehandicapte) leprapatiënten ook 'gewone' patiënten worden behandeld is de angst voor en het stigma van lepra afgenomen. Lepra wordt niet meer beschouwd als een vloek, maar als een ziekte, waarvoor je behandeld kan worden.

Zichtbaar maken

Integratie of inclusie van handicap betekent eenvoudigweg dat we deze verborgen groep van mensen zichtbaar maken. We hopen zo dat van ons werk gezegd kan worden, zoals over het werk van Nehemia, dat er geen enkel gat in de muur overgelaten werd, dat niet één kwetsbaar kind of volwassene achterbleef!

Anke Plange- van Well, Programma coördinator Gezondheidszorg Prisma

 

 

Voorbeeld van een partnerorganisatie uit India

Revalidatie in de lokale gemeenschappen vanuit het Duncan ziekenhuis in Bihar. Dr. Kaaren Mathias van Emmanual Hospital Association (EHA) interviewt projectleider Mary Ellen.

Hoe draag je vaardigheden over op ouders in de gemeenschap, zodat ze beter kunnen zorgen voor hun gehandicapte kinderen?
Het meeste effect heeft het wanneer ons team huis-aan-huis bezoeken doet en gesprekjes heeft met de ouders. Er ontstaat zo een vertrouwensband. Na verloop van tijd gaan de ouders overnemen hoe wij omgaan met hun kinderen. We willen niet dat ouders het gevoel krijgen dat het een last is om therapeutische activiteiten te doen dus proberen we manieren te bedenken om het doelbewust te integreren activiteiten met hun dagelijks schema. Bijvoorbeeld terwijl een moeder bezig is met het schoonmaken van groenten kan het kind tegenover haar zitten en kunnen ze samen praten en zingen. We betrekken ook de schoonouders erbij om de moeder erin te steunen tijd te besteden met het gehandicapte kind.

Wat is het belangrijkste resultaat van je project van de afgelopen 12 maanden?

We zijn sinds kort gestart in een nieuwe gemeenschap en hebben 4 mensen uit de gemeenschap in dienst genomen als motivators in ons speciale leercentrum. Dit heeft tot nu toe erg goed gewerkt en lijkt de kant te zijn die we op willen gaan. Onze staf heeft meer zelfvertrouwen gekregen en kan nu deze gemeenschapsleden begeleiden.